Uw Park Merwestein in de uitverkoop?

Wist u dat het grondgebied van Park Merwestein in 1884 door de gemeente Dordrecht geheel betaald is met geschonken geld, dat door een crowdfunding onder de Dordtenaren bijeen is gebracht? Eén van de voorwaarden van de schenking was dat er geen grondgebied van Park Merwestein vervreemd zou worden.

Ook nu nog zou dit een morele verplichting voor de gemeente Dordrecht moeten zijn, vooral in deze tijden van klimaatverandering en het rondwarende coronavirus, waarin men nog meer dan ooit behoefte heeft aan groene longen in de stad. Maar nee, de gemeente wil geld zien door een deel van het grondgebied van Park Merwestein te verkopen. 

Het lijkt al sinds decennia een hobby te zijn van de gemeente Dordrecht om Park Merwestein met grote regelmaat in zijn bestaan en voortbestaan te bedreigen. Na de dreigende afstoting door verkoop van het parkwachtershuisje, Bos van Staring en een aanzienlijk stuk park aan de Oranjelaanzijde en de dreigende afschaffing destijds van het ’s avonds sluiten van het park, dreigt de gemeente nu een groot stuk Park Merwestein te verkopen, waarop onder andere het gebouw Het Werfje staat. Mogelijke toekomstige bestemmingen zouden horeca of onderwijs zijn. Deze opties zijn zeer ongewenst voor flora, fauna, en omwonenden. School Mühring zorgt nu al voor overlast.

Tot nu toe heeft de Stichting Park Merwestein samen met een groot aantal Dordtenaren en andere verontruste Park Merwestein-liefhebbers deze acties van de gemeente kunnen voorkomen. Het lijkt alsof het u nu weer niet gegund is, dat u ongestoord kunt blijven genieten van een van de mooiste stadsparken van Nederland.
Verkoop van grond van Park Merwestein moet te allen tijde voorkomen worden! We verliezen dan voor altijd een stuk Park Merwestein.

De Stichting Park Merwestein heeft zich met een groot aantal verontruste bewoners Berckepad/Singel/Vrieseweg verenigd om een draagvlak tegen de maatregelen te creëren. Wij hebben een brief aan het college van B&W en de gemeenteraad gestuurd.
Onze grootste voorkeur is om de huidige situatie te handhaven, waarbij Het Werfje volledig ten dienste staat van Park Merwestein: Het Werfje wordt door de medewerkers van stadsbeheer gebruikt als uitvalsbasis voor onderhoud van en toezicht op Park Merwestein en andere locaties in de stad. 

De brief die vorige week is bezorgd bij het gemeentebestuur, kunt u hier lezen. Wij zullen u blijven informeren over de gang van zaken. U kunt ons altijd reacties en steunbetuigingen sturen.

U kunt uw  reacties en/of steunbetuigingen mailen naar stichtingparkmerwestein@gmail.com of sturen naar Stichting Park Merwestein p/a Hallincqlaan 9, 3311 SC  Dordrecht.

Kroos verwijderd vanwege verdenking botulisme

Vanwege enkele zieke en dode vogels in de watergangen van het park, is het vermoeden gerezen dat er wellicht botulisme in het water zit.

Om de besmetting tegen te gaan is besloten zoveel mogelijk kroos te verwijderen, zodat de aanhoudende hitte van de afgelopen tijd minder grip krijgt op de watertemperatuur.

Of er daadwerkelijk botulisme in het water zit, zal uit onderzoek in een laboratorium moeten blijken. Voorlopig heeft de gemeente borden geplaatst om mensen op het mogelijke gevaar te wijzen.

Een mysterie opgelost

Onlangs ontving de Stichting Park Merwestein een mail van de bekende violist Nathan Hol.  Zijn grootvader Dirk Hol  (1907-1994) werkte van 1938 tot aan zijn pensionering  in 1972 voor de gemeente Dordrecht, begonnen bij de Bouw- en Woningdienst en later werkzaam bij de dienst Stadsontwikkeling.  Tevens was hij docent aan de Gemeentelijke School voor Nijverheidsonderwijs. Hij is bij de gemeente begonnen als constructietekenaar. In 1955 werd hij officieel benoemd tot stadsarchitect, wat hij tot aan zijn pensionering is gebleven. Dirk Hol heeft zowel grote, als kleinere projecten gedaan voor de gemeente. Hij heeft onder andere het Stadskantoor aan de Spuiboulevard en de Pedagogische Academie aan de Hugo van Gijnweg ontworpen. Een ander kleiner project was het ontwerp van de burgemeesterswoning aan de Singel.

Dirk Hol was een veelzijdige man: hij was eveneens een fervent musicus, dirigent en componist. Hij was oprichter van het Dordts Kamerorkest. Hij heeft met diverse orkesten gespeeld, zoals Jubal, de Dordtsche Orchestvereeniging en het Rotterdamse kamerorkest ‘Continuo‘.

Na de oorlog was Dirk Hol nauw betrokken bij het project om het zwaar gehavende Park Merwestein her in te richten. Wat tot nu toe onbekend was en waarop zijn kleinzoon Nathan Hol ons attent maakte, is dat Dirk Hol de ontwerper was van de brug aan de Singelzijde in Park Merwestein. Wij zijn blij dat we, dankzij de kleinzoon van Dirk Hol, Nathan Hol, weer een flink stuk wijzer zijn geworden over Park Merwestein.

De brug rond 1950 – © Regionaal Archief

Hiermee is het mysterie van de ontwerper van deze brug opgelost. Resten ons nog andere mysteries: wie waren de ontwerpers van de andere bruggen en van het veelgeplaagde en bedreigde gebouw ‘Het Werfje‘ aan het Berckepad dat kort na de oorlog verrees? Nathan Hol kon ons geen uitsluitsel geven of Dirk Hol de ontwerper was.

Inmiddels zijn helaas veel bouwwerken van de hand van Dirk Hol afgebroken. Het is mooi dat de fraaie brug in Park Merwestein een blijvende herinnering is aan een stadsarchitect en talentvolle Dordtenaar die zoveel bijgedragen heeft aan de wederopbouw en het culturele leven in de stad.

Wilt u reageren of heeft u ook herinneringen aan Park Merwestein? Deel deze met ons! U kunt uw  reacties en/of herinneringen mailen naar stichtingparkmerwestein@gmail.com of sturen naar Stichting Park Merwestein p/a Hallincqlaan 9, 3311 SC  Dordrecht.

Herinneringen van een trouwe donateur

De prachtige lente die we dit jaar hadden en de narigheid van het coronavirus hebben mij weer elke dag teruggebracht naar ‘ons’ Park. Op één van die dagen had ik zelfs het Park voor mij alleen. Hier liggen voor mij veel herinneringen. Ik woon al 85 jaar in de nabijheid van het oude landgoed.

Mijn vroegste herinneringen gaan terug tot de tijd dat opa met mij naar het Park liep en op de heuvel op een bankje zijn pijp ging roken. Daar ontmoette hij andere oude mannen. Ik liep de heuvel op en af. Daarna gingen we een stukje brood aan de eenden voeren.

Op een dag gingen we naar familie die in de Cronjéstraat woonde. We liepen altijd door het Park daarnaar toe. Op het toegangshek hing een nieuw wit bord. Mijn ouders praatten onophoudelijk vol afschuw over dat bord. Later begreep ik dat op dat bord het zo gehate ‘Voor Joden verboden’ stond.

Mijn vaders bedrijf was gevestigd aan het Matena’s Pad. Hij had ook een verhuiswagen. Op een dag  in de oorlog vroeg moeder mij of ik even een briefje aan mijn vader wilde geven: ‘Hij staat met de verhuiswagen bij dat grote huis in het Park.’

Het maakte indruk op me toen ik daar de wagen zag: papa zomaar in het Park met de auto die schuin stond, omdat het huis hoger lag. De deuren van de villa stonden open en ik hoorde mijn vader praten. Ik liep naar binnen de trap op. Ik herinner me dat het zo licht was binnen. ‘Blijf maar even, dan kun je meerijden. Ik ben zo klaar.’ 

De inboedel van die mevrouw hebben we gebracht naar een groot huis op de Singel naast de Steltenschool op nummer 30. Het zou jaren duren eer ik weer in het Park zou komen.

Het zou ook de laatste keer zijn dat ik ‘het grote huis’ zou zien. Als we op familiebezoek gingen, liepen we niet meer door het Park, maar er langs. In het Park -ongeveer op de plaats van het hertenkamp- stonden bunkers. Er waren ramen op geschilderd met gordijnen en bloembakken. Allemaal zo nep! Na de oorlog was het Park nog geruime tijd gesloten.

Met de troonswisseling in 1948 was het Park prachtig verlicht ‘s avonds. Er stonden ook beelden in het Park. Ik was 13 jaar oud en mocht laat opblijven om met ons gezin naar het zo sprookjesachtige Park te kijken.

Later kwam ik er vaak met mijn twee zoontjes. Er liep toen een watervalletje van de heuvel. De jongens speelden met zand en water. Toen zij op de Bavinckschool zaten, liepen we altijd via de toegang Berckepad het Park in op weg naar huis bij de Sint Jorisweg. Ik herinner me dat ze altijd hollend het Park in gingen.  Ze waren uitgerend, toen we het Park uitliepen…

En nu anno 2020 loop ik met mijn rollatortje elke dag langs de buitenranden van het Park. De sfeer is zo hetzelfde gebleven. Het doet me goed dat het Park keurig onderhouden wordt. De paden zijn mooi opgehoogd. Het Park is dus voor elke levensfase.

Ik zie kinderen rond een picknicktafel, op een andere plek een onderwijzer met zijn leerlingen, hondjes met hun bazen. Kortom het Park is vol leven. En zeker in maart en april toen we overvallen werden door het coronavirus, kon ik enorm genieten van de prachtige bomen en al het groen!

Toen het voortbestaan van het Park in gevaar was, ben ik ook mee geweest met de Stichting Park Merwestein naar het stadhuis. Op alle fronten werd de Stichting in het gelijk gesteld door de gemeenteraad. Ik ben toen donateur geworden.

Ik dank u allen voor wat u doet voor het Park.

Dordrecht, juli 2020

Deze bijzondere, vroege herinneringen aan Park Merwestein ontvingen wij van onze trouwe donateur mevrouw Ada van den Hoek. Met toestemming van mevrouw mochten wij de herinneringen met vermelding van haar naam plaatsen op de site. Wij danken mevrouw voor deze interessante herinneringen en haar jarenlange donateurschap.

Wilt u reageren of heeft u ook herinneringen aan Park Merwestein? Deel deze met ons! U kunt uw  reacties en/of herinneringen mailen naar stichtingparkmerwestein@gmail.com of sturen naar Stichting Park Merwestein p/a Hallincqlaan 9, 3311 SC  Dordrecht.

het oudste stadspark van Dordrecht